CERTH

Συμμετοχή του Biomass C+ στο 12ο Πανελλήνιο Επιστημονικό Συνέδριο Χημικής Μηχανικής στην Αθήνα

Εκ μέρους του ΕΚΕΤΑ, ο Δρ. Χατζηδούκας συμμετείχε στο 12ο Πανελλήνιο Επιστημονικό Συνέδριο Χημικής Μηχανικής στις 29-31 Μαΐου 2019 και παρουσίασε 3 επιστημονικά άρθρα αναφορικά με το έργο Biomass C+. Οι παρευρισκόμενοι στις παρουσιάσεις των άρθρων ήταν περίπου 50-70 άτομα. Το πρώτο άρθρο είχε τίτλο ‘’Ολιστική διαχείριση της βιομάζας του φυτού Typha domigensis για την ενζυμική παραγωγή γλυκόζης: Έμφαση στην υδρόλυση του κυτταρινικού κλάσματος του φυτού’’. Το δεύτερο άρθρο είχε τίτλο ‘’Ολιστική διαχείριση της βιομάζας του φυτού Typha domigensis για την ενζυμική παραγωγή γλυκόζης: Έμφαση στην υδρόλυση του αμυλούχου κλάσματος του φυτού’’. Το τρίτο άρθρο είχε τίτλο ‘’Ανάπτυξη πληθυσμιακού μοντέλου προσομοίωσης της ενζυμικής υδρόλυσης φυτικής βιομάζας σε βιοαντιδραστήρες διαλείποντος και ημι-διαλείποντος έργου’’.

Το πρώτο άρθρο είχε τίτλο ‘’Ολιστική διαχείριση της βιομάζας του φυτού Typha domigensis για την ενζυμική παραγωγή γλυκόζης: Έμφαση στην υδρόλυση του κυτταρινικού κλάσματος του φυτού’’. Βασικός στόχος της συγκεκριμένης μελέτης αποτελεί η πλήρης εκμετάλλευση των πολυσακχαριτών που περιέχονται στο φυτό Typha μέσω της διεργασίας που παρουσιάζεται, με ιδιαίτερη έμφαση στη μελέτη της υδρόλυσης του κυτταρινικού κλάσματος. Αποδείχθηκε ότι σημαντικά υψηλές συγκεντρώσεις γλυκόζης καθώς και αποδόσεις υδρόλυσης επιτυγχάνονται με κατάλληλο συνδυασμό δραστικότητας ενζύμου, συγκέντρωσης βιομάζας και ρυθμού ανάδευσης.

Το δεύτερο άρθρο είχε τίτλο ‘’Ολιστική διαχείριση της βιομάζας του φυτού Typha domigensis για την ενζυμική παραγωγή γλυκόζης: Έμφαση στην υδρόλυση του αμυλούχου κλάσματος του φυτού’’. Η παρούσα εργασία επικεντρώνεται στη μελέτη της ενζυμικής υδρόλυσης του αμυλούχου κλάσματος του φυτού με τη βοήθεια κατάλληλων ενζύμων, των αμυλασών. Τα αποτελέσματα έδειξαν πως σημαντικές αποδόσεις υδρόλυσης με ικανοποιητικές συγκεντρώσεις γλυκόζης επιτυγχάνονται με κατάλληλο συνδυασμό δραστικότητας ενζύμου, συγκέντρωσης βιομάζας και ρυθμού ανάδευσης.

Το τελευταίο άρθρο είχε τίτλο ‘’Ανάπτυξη πληθυσμιακού μοντέλου προσομοίωσης της ενζυμικής υδρόλυσης φυτικής βιομάζας σε βιοαντιδραστήρες διαλείποντος και ημι-διαλείποντος έργου’’. Η παρούσα μελέτη στοχεύει στην ανάπτυξη ενός μηχανιστικού μοντέλου που εμβαθύνει σε φαινόμενα μικρο-κλίμακας και λαμβάνει υπόψη επιπλέον χαρακτηριστικά της βιομάζας όπως το μέγεθος των σωματιδίων, η περιεκτικότητα σε λιγνίνη και η κατανομή μεγέθους αλυσίδων της κυτταρίνης, διευρύνοντας έτσι την προβλεπτική ικανότητά του μοντέλου για διαφορετικά είδη βιομάζας και περιορίζοντας την υπερ-παραμετροποίησή του. Τα αποτελέσματα καταδεικνύουν το διακριτό ρόλο και τη σημασία του κάθε ενζύμου στην υδρόλυση. Επίσης, αναδεικνύεται η σημασία των ενδογενών χαρακτηριστικών της βιομάζας όπως είναι το μέγεθος σωματιδίων και η κατανομή μεγέθους αλυσίδας της κυτταρίνης, σε μεγέθη που αποτελούν δείκτες απόδοσης της υδρολυτικής διαδικασίας όπως είναι ο ρυθμός υδρόλυσης και ο βαθμός συνέργειας μεταξύ των ενζύμων.